Category Archives: verbondenheid

rauw

Rauw als het tegenzit

RAUW

Durf jij je mensen te zeggen dat je niet altijd gelukkig hoeft te zijn? Rouw is rauw, sommige klusjes zijn ronduit vervelend en er zijn dagen dat je eigenlijk je bed niet uit wil. Is dat voor jou iets dat opgelost moet worden? Zijn de slechte dagen een signaal dat je je leven anders in moet richten?
En soms is er gewoon tegenslag, voor iedereen.

Eeuwigdurend Geluk

Moeten we naar eeuwigdurend geluk streven of zit geluk in het contrast? Eerst hard werken en dat een momentje voor jezelf op de bank? Is dat werkelijkheid of te calvinistisch?

De zin van lijden

Zit er een reden of boodschap achter iedere tegenslag of is dat onzin? Misschien is levenskunst dat je er ondanks . . .  iets mee doet. Niet dat dat de bedoeling was.

Discipline

Natuurlijk zijn er 1001 manieren om pijn te verzachten, om met karweitjes en terugkerende klusjes om te gaan. Gretchen Rubin blogt er eindeloos over. Zij heeft een encyclopedie van manieren waarop mensen discipline ontwikkelen . En ik vind dat leuk. En soms bedank ik er even voor. Soms ben ik gewoon boos of verdrietig of vind ik het leven heel rauw.

Eerlijk . . . ?

Heb jij dat ook en durf je dat ook met je vriendinnen te delen?
taal rauw
Taal is het geestverruimende middel dat we zelf produceren

Voor de oplettertjes onder jullie: Ja dit is een herblog van een andere (opgeheven) site. Ook altijd actueel.

dankbaarheidsbrief

De dankbaarheidsbrief

Science on

Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar wat gelukkig maakt en wat niet. Wat is geluk eigenlijk? Geluk is niet dat alles altijd meezit. Geluk is niet dat je alles hebt. Geluk heeft te maken met jezelf overwinnen, genieten van het moment en dankbaarheid voor de mensen om je heen.

facts,

Een bewezen effectieve manier om aan je eigen geluk te werken is het schrijven van een bedankbrief. Even stilstaan bij iemand die je op een belangrijk moment in je leven geholpen heeft of geïnspireerd.

Dankbaarheidsbrief, Herinneringen, kleinoden en ruimte

feelings,

Ga even alleen zitten, het liefst met je ogen dicht en denk aan iemand die belangrijk voor je is geweest op een mooie manier. Denk aan een lieve buurvrouw, oom, docent of collega die je gesteund heeft.

memories,

Neem nu de tijd om een brief te schrijven aan deze persoon waarin je hem of haar bedankt. Je hoeft de brief níet te versturen. Ga rustig zitten, denk aan deze persoon en schrijf op:

  • Wat hij of zij voor je heeft gedaan.
  • Wat dat voor jou betekende.
  • Beschrijf uitgebreid wat jij ermee hebt gedaan.
  • Kan je uitleggen waarom het jou beïnvloedde?
  • Vertel wat je nu doet.
  • Vertel hoe vaak je nog aan deze persoon denkt, maak het iets om trots op te zijn!
  • Vertel wat je nog meer aan deze persoon wil vertellen.

guts &

Deze brief hoef je niet te versturen, maar als het mogelijk is probeer een afspraak te maken met hem of haar. Zeg niet wat je komt doen, maar zorg dat er een rustig moment is voor jullie samen. Als je durft lees de brief voor. Als je dat niet durft denk dan aan de brief als je samen bent. Neem de brief wel mee!

connectiveness.

Als deze persoon onbereikbaar (overleden) is kan je de brief ook met een familielid van hem of haar delen, op dezelfde manier.

Deze simpele oefening is bewezen effectief om gelukkiger en veerkrachtiger te worden.

JUST DO IT ;-) Durf jij?

liefde en het hart

de Dankbaarheidsbrief

Liefst schrijven met een groene pen. Schrijf de brief eventueel over als je veel hebt willen strepen.

Kaft De consequenties

De Consequenties

Een plakkend boek

NUja, ik heb ervan genoten. De Consequenties leest als een trein en: “Wat een mooie zinnen!”
Ik heb erover geblog-vlogged voor Coachloper en Grow & Flow: een aanrader (plus winaktie).

Voor een leek

Maar ik heb geen verstand van literatuur en het plakt zo. Hoe beter het boek hoe meer het aan, op en in me plakt.
Tijdens het lezen verdwijn ik in de personen, hun gedachtes en wat er gebeurt. Ná het lezen duurt het een tijdje (zeker dagen) voordat ik me weer tot de werkelijkheid van mijn eigen leven beperk. En daar heb ik toch echt mijn handen aan vol.

De Consequenties

Het gemakkelijke plezier komt pas na weken, maanden of jaren. Dat ik kan zeggen: “Ja hoor, dat heb ik gelezen.” Verder is zo’n goed boek voor mij vooral een plakkerig gebeuren . . . wie is wie, wat, hoezo, en nu . . .?

Heb jij ook zo’n ambivalente relatie met boeken of met sommige boeken?
soulfood, selflove and more

food is love

For Proud,

I had a housemate for a while, not too long. We just shared a house, we didn’t eat a lot together, but we would have kitchen-conversations.

And stairs & hallway-conversations. Sometimes about the L-thing.

Proud is more or less the same age as my kids, but that was not the only reason I started to love Proud. I feel that as a natural consequence of sharing bits and pieces of a life. AND Proud prefers the noun ‘they’!

In my opinion they missed out a bit on how to take good care of oneself. Might be because my standards are too high, or perhaps they study too much, or, maybe they moved around the world too often. Or any other good or lame excuse.

In my opinion food = love. So I am designing two special recipes for them. Something that one can always create to feed your soul. One with peanut butter and a lot of extra protein options (because I know Proud loves that), and one recipe with a cacao-caffeine boost. For other emergencies 😉 . Don’t buy love in a shop. Make it yourself, at least (partly).

Food is Love

food is love

Just wait for the finished recipies.

What do you eat to demonstrate your selflove?

More tot come . . . . .

Dankbaarheidsbrief, Herinneringen, kleinoden en ruimte

Een gestolen hart (en blog)

Uit de blog van mijn vader:

Eindhoven, Maandag, 13 Juli 2015
De dichter, Robert Herrick, (1591-1674) weet het zeker, liefde komt uit het hart.
In simpele woorden vraagt hij zich af hoe het bij hem is binnengekomen.
Ontroerend.

How love came in I do not know,
Whether by the eye, or ear, or no;
Or whether with the soul it came
(At first) infused with the same;
Whether in part ’tis here or there,
Or, like the soul, whole everywhere,
This troubles me: but I as well
As any other this can tell:
That when from hence she does depart
The outlet then is from the heart.

(100 woorden)
_____________________

http://www.poets.org/poetsorg/poem/love-sonnet liefde en het gestolen hart

 

 

Kan jij de tijd nemen om van poëzie te genieten? Al is het maar heel af en toe.
lekker lezen, boekvlog

Hou me vast, een boek en meer.

Verbinden en verlaten

We moeten allemaal leren liefde te accepteren van mensen die niet perfect zijn. Ons hart leren verbinden met mensen die ons weer zullen verlaten. Je vader, je moeder, je kinderen. Ze gaan dood of ze gaan verder. Iedereen gaat zijn eigen weg.

Het kleine verlaten

Iedere dag ook weer dat kleine verlaten. Om naar het werk en een eigen wereld te gaan. Of ieder uur: omdat de ander ‘af en toe’ een andere beslissing neemt dan jij.

Het grote verbinden

Tegelijk is het één van de belangrijkste dingen om hier op aarde te doen. Misschien wel het allerbelangrijkste. Je verbinden met anderen. Daarin de dans aan te gaan van in je eigen kracht te staan en je in de kracht van de andere te ontspannen.

Net als bij een tango of bij acrobatiek of, of,  of bij . . .

Dans je mee?

Sue Johnson schreef een heel mooi boek over relaties. Hieronder een boekvlog over dit boek en een blog voor Coachloper.nl.

Welke dans vind jij het spannendst?

van leven ga je dood

Seneca’s sterven

Dat wisten ze 2000 jaar geleden ook al.

Seneca schreef er vaak over in zijn brieven. Vincent Hunink maakte er een mooie bloemlezing uit, net als zijn mooie bloemlezingen over stilte, kwetsbaarheid, geluk en liefde. Hij noemt het ‘de Goede Dood’.

de Goede Dood

Ik vond dat net als Pieter Steinz een mooi boekje. Hij schreef er over in de krant en ik heb er een vlog bij gemaakt. Voor mijn vader 😉

omdat ik hoop dat we nog lang over zulke dingen kunnen filosoferen.

Euthanasieverklaringen zijn geen storybook

Alles loopt altijd anders dan je dacht, maar het is wel goed om erover in gesprek te blijven.

    • Wat vind jij belangrijk?
    • Wat wil je perse niet?
    • Wat mag niet gebeuren?

en dan?…. en dan?  Dus  wat kunnen we nu doen?

Kunnen jullie dat?
frontlinie streetwise

Streetwise

“Waar heb je zo leren vechten?”

“Waar je zó leert vechten.”

Ze kijkt me aan met angstige vuurspuwende ogen, minachting ook. Voor haar ben ik iemand die alles kado heeft gehad in het leven.

Ze vult in voor mij: rijke ouders, dure school, altijd samen op vakantie, liefde en rust in de tent.

Ik bekijk haar wonden op de EHBO en haar gespannen lichaam. Ik ben bijna arts en loop stage in Brazilië. Eerste Hulp heet daar ‘Pronto Socorro’.

Het duurt even voordat ik haar woede langs kan laten gaan en onze gezamenlijk verlangen kan zien. Het duurt even voordat ik accepteer dat ik haar niet kan bereiken.

Ik pieker wat hulp is in deze situatie. Zo vriendelijk en adequaat mogelijk hechten? Haar wereld veranderen? Hoe? Ze woont op straat!

Ze ziet mijn twijfel als minachting, bovendien minacht ze twijfel. Haar woede flakkert op. Ik kan haar niet bereiken en behandel professioneel haar wonden. ‘Ach’ zeg ik tegen mezelf, ‘het is Eerste Hulp.’

Hoe onprofessioneel is professioneel?

Waarom wist ik toen niet wat ik nu weet?

Weet ik nu dan wel genoeg?

 

frontlinie en back-office
zorg en beleid zijn even belangrijk
Deze ontmoeting was een belangrijk moment voor mij. Ik besloot toen dat beleid wat zorgt voor veiligheid, onderwijs, voeding etc minstens zo belangrijk is als werk in de frontlinie. Dat realiseerde ik me steeds vaker. Maar weten doe ik het nog steeds niet. 'Niet-weten' is mijn constante factor.
http://www.saskiase.nl/

Feit is; je bent hier

Ik lig in de studentenkamer van mijn dochter naar het plafond te kijken. Ik wacht tot haar colleges voorbij zijn.

Ik zou 1000 dingen kunnen doen:
deze stad verkennen
haar kamer (en sanitair) poetsen
belangrijke dingen lezen

Maar ik lig me te verwonderen dat ík nú híer ben. Hier in dit leven. De moeder van een studerende dochter. Terwijl het als gisteren voelt dat ik me realiseerde dat ik zwanger was van haar. Terwijl het als eergisteren voelt dat ik zelf op zo’n kamer woonde.

Ik voel haar kleffe bloederige pasgeboren lijfje op het mijne en kijk haar vader weer net zo gelukkig aan. Ik herinner me de nachten dat ze krijste en ik met haar door de kamer liep en mezelf vertelde dat ik echt voor haar kan zorgen, ook al geloofde ik dat zelf niet. De tranen lopen weer over mijn wangen.

Ik zie haar als peuter naar haar kleine zusje in de babystoel kijken. Zo blij elkaar te zien, volkomen open, volledige verbondenheid, perfectie.

Ik denk aan alle stormen onderweg. God, heb ik wel de goede keuzes gemaakt? Help, heb ik niet téveel fouten gemaakt?

Ik zie ineens hoe mijn moeder precies dezelfde gedachten heeft gehad, en haar moeder,

Ik zie een Eskimo, een indiaan, een bankier, een ambtenaar en een boer met hun kind spelen. Wat heb ik vaak geneuried “I must have done something right . . . “

Er komen zoveel mooie films in mijn hoofd dat ik besluit te gaan mediteren. Na 10 minuten denk ik:

Feit is; je bent hier. Of je het leven nu als een klomp protoplasma beschouwt of als een spirituele reis. Feit is; je bent hier.

Saskia van Rooy

Prikbord fragment

Oke, dat kwam allemaal omdat ik een filmpje met Alan Watts had gezien. Just consider it; your life is the dream of a god.

(beeld van Saskia van Rooy, http://www.saskiase.nl/ )