Complimentjes zijn geen goed idee

Ik geef heel gemakkelijk complimentjes, Ik zie overal wat positiefs in, maar naar mezelf ben ik heel kritisch. Het kan altijd beter.

Wat is de beste beste balans?

Moeten we vooral complimentjes geven en alles bejuichen? Ik lees steeds vaker dat kinderen juist gelukkiger zijn, meer leren en meer uit zichzelf halen als je regelmatig zegt: “Ik weet dat jij dat beter kunt, probeer het nog maar eens.”

Van al het prijzen en loven worden ze onzeker. Iets ‘goed kunnen’ wordt een eigenschap. In de echte wereld is al het uitblinken een resultaat van héél veel oefenen en mislukken.

Muzikaal zijn is mazzel (of niet), blijven oefenen kan iedereen.

Snap je het verschil? Prijs jij je omgeving vooral of durf je ook wel eens te zeggen: “You can do better than that.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Om spam te voorkomen: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.