Een ander veranderen lukt steeds heel slecht

We denken allemaal soms: Als jij nu eens verandert, dan . . . .

Je wil dat de ander iets niet meer doet (schreeuwen), of juist wel (de afwas) of op een andere manier (vul zelf maar in  . . . ).

Iedere keer realiseer ik me weer dat ik alleen mezelf kan veranderen. Ik kan stoppen met nukken, vertellen wat ik nodig heb en vooral leren communiceren over mijn behoeften.

is dat gemakkelijk? Nee. Ik ben er al mijn hele leven mee bezig.

Het helpt ook om af en toe  te glimlachen naar mezelf en te denken: Het gaat niet zozeer om wat de ander doet, maar meer om de relatie die ik met de ander wil hebben.

Doet de conducteur chagrijnig? Oké, laat hem lekker doorlopen. Bezorgen mijn kinderen me last?  Dan moet ik zeggen wat ik nodig heb. Wat voor relatie wil je met de ander hebben?

Snap jij het verschil tussen je druk maken over wat de ander doet en je aandacht richten op wat voor relatie je wil?

3 thoughts on “Een ander veranderen lukt steeds heel slecht

  1. Goed om hier af en toe even aan herinner te worden. Bij mij gaat het vooral om troepjes, meuk in huis. Ik vind dat die vooral van mijn vriend is, maar ik zit er wel tussenin. Is mijn relatie belangrijker dan opgeruimdheid en daarmee rust in mijn hoofd? Ik ben er nog niet helemaal uit.

  2. Ik probeer dan te denken:
    Ondersteunt zeggen dat ik last heb van de troep, de relatie?
    of
    Hoe ondersteunt zeggen wat ik nodig heb de relatie?
    In plaats van;
    “Jij bent zo’n troepkont en nu moet ik er tegenaan kijken.”
    Ik kan me voorstellen dat het voor de relatie belangrijk is dat een bepaalde kamer opgeruimd blijft. Hoe zeg je dat dan gericht op de relatie ipv gericht op de ‘gebreken’ van de ander?
    (Thuis ben ík de rommelkont ;-))
    Ik heb veel gedachtes over de ander in mijn hoofd, maar welke daarvan zijn relevant voor de relatie? Ook dat is voor iedereen anders.
    Het is voor mij een belangrijk verschil in denken, ik experimenteer er nog mee. Ik moet nog veel leren.

    1. Martine, dank!
      Natuurlijk hoor ik zo te denken, maar op het moment dat de troep me tot de lippen stijgt, wil ik dat nog wel eens vergeten. Maar ook ik kan mijn leven beteren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Om spam te voorkomen: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.