Ik hou niet zo van coaching

Het is te lastig om het te hebben over -waar het over moet gaan- . Zijn er woorden voor -waar het over moet gaan- ? Is er één ding -waar het over moet gaan- ?

In een poging snel tot de kern te komen, met of zonder woorden, zijn er heel veel manieren van coaching ontwikkeld. Toch blijft het een valkuil. Geen enkele coach kan kijken naar de cliënt en tegelijk het eigen verhaal volledig loslaten.

Een ander uitdaging van coaching is om er geen eindeloze ‘pappen & nathouden’ sessies van te maken.  Een wekelijkse biecht, je klaagmuur, of even een fris washandje in de hoek van de boksring.

Wantrouw een coach die niet ambivalent is over coaching. Het meeste werk moet je zelf verzetten. Daarna is er ruimte om vanuit echte aandacht, echte ruimte, echte professionaliteit het verlangen om te groeien aan te pakken.

Dat diepste verlangen te voelen: Waarom wil ik hier zijn?

2 thoughts on “Ik hou niet zo van coaching

  1. Ik vraag mij bij die coachrelaties wel eens af waarom dat niet ‘gewoon’ met je vrienden kan. ‘Gewoon’ onder elkaar waardoor coach en coachee niet meer onderscheiden worden. Of is het onze ‘prestatiedwang’ waaraan wij al onze vrienden al hebben opgeofferd? Dan dus maar ‘tegen betaling’. Is het dat?

    1. Ja ik doe met een kennis al een hele tijd co-coaching, een soort wederzijdse coaching. Dat gaat vooral over werk en je obstakels daarin overwinnen. Als je dit met een groepje doet wordt dit ook wel een MasterMind groep genoemd.
      Tja en wat heeft het te maken met wat een goede pastoor vroeger deed? Of een mentor of een sparring-partner?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Om spam te voorkomen: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.