luisteren

De verhalenvanger

Roeptoeteren

Tijdens het fietsen vraag ik me af waarom ik blijf bloggen en roeptoeteren. De wereld is een kakofonie van mensen die zeggen hoe het moet. Maar wie luistert, wie doet het?

Wat kan mijn bijdrage zijn?

Verhalen vangen

Ik besluit dat ik beter het verhaal van andere mensen kan gaan neerzetten als ik schrijven zo leuk vind. Alleen weet ik nog niet zo goed hoe ik dat vorm kan geven.

Het moet minder om mij gaan en meer iets bijdragen.

Luisteren

Iets met luisteren, verlangens horen, iets vormgeven en dan iets neerzetten . . .  al is het maar zoiets abstract als een tekst.

luisteren
luisteren en verhalen vangen

Ik zag een mooie creatiecirkel toen ik op de fiets zat, maar nu weet ik de woorden niet meer zo precies. Ik vergeet het allemaal als de dag vordert.

Verlangen

‘s Avonds ontmoet ik een bijzonder mens. Hij vraagt me ineens zijn verhaal op te schrijven voor hem. Ik voel me blij en trots en zeg “Ja, graag!”

Terug fietsend herinner ik me wat ik eerder zat te denken. Ik kijk omhoog en zeg:  “Zo dat was een quickie.” 😉

7 thoughts on “De verhalenvanger

  1. Met mijn leerlingen maakte ik vroeger een dromenvanger.
    Nu komen bij mij mijn blogverhalen vooral als ik wakker ben.

    Soms heb ik zelfs de tijd om ze op te schrijven …..

    Vrolijke groet,

        1. Hoi Rob, ja soms is het lastig niet te blijven hangen in de gedachten, ideeën en plannen de je krijgt tijdens het mediteren. Bedenk je dat het allemaal hetzelfde is. Een goed idee is gewoon een gedachte die zich vermomd als iets HEEL erg NU belangrijks. De kunst is om vertrouwen te hebben dat je juist (eerst) in de stilte moet zijn tijdens de meditatie om daarna in een keer te doen wat gedaan wil worden.

          Oefenen en vertrouwen, veel plezier 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Om spam te voorkomen: * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.