Tag Archives: beleid

frontlinie streetwise

Streetwise

“Waar heb je zo leren vechten?”

“Waar je zó leert vechten.”

Ze kijkt me aan met angstige vuurspuwende ogen, minachting ook. Voor haar ben ik iemand die alles kado heeft gehad in het leven.

Ze vult in voor mij: rijke ouders, dure school, altijd samen op vakantie, liefde en rust in de tent.

Ik bekijk haar wonden op de EHBO en haar gespannen lichaam. Ik ben bijna arts en loop stage in Brazilië. Eerste Hulp heet daar ‘Pronto Socorro’.

Het duurt even voordat ik haar woede langs kan laten gaan en onze gezamenlijk verlangen kan zien. Het duurt even voordat ik accepteer dat ik haar niet kan bereiken.

Ik pieker wat hulp is in deze situatie. Zo vriendelijk en adequaat mogelijk hechten? Haar wereld veranderen? Hoe? Ze woont op straat!

Ze ziet mijn twijfel als minachting, bovendien minacht ze twijfel. Haar woede flakkert op. Ik kan haar niet bereiken en behandel professioneel haar wonden. ‘Ach’ zeg ik tegen mezelf, ‘het is Eerste Hulp.’

Hoe onprofessioneel is professioneel?

Waarom wist ik toen niet wat ik nu weet?

Weet ik nu dan wel genoeg?

 

frontlinie en back-office
zorg en beleid zijn even belangrijk
Deze ontmoeting was een belangrijk moment voor mij. Ik besloot toen dat beleid wat zorgt voor veiligheid, onderwijs, voeding etc minstens zo belangrijk is als werk in de frontlinie. Dat realiseerde ik me steeds vaker. Maar weten doe ik het nog steeds niet. 'Niet-weten' is mijn constante factor.