Tag Archives: KarinSpaink

de ziekte van dus en toch

De ziekte van dus en toch

Al zwevend over het podium

Heel lang geleden, ergens rond 1990 zag ik Karin Spaink in de Balie op een grote schommel rustig vertellen waar ze allemaal goed in was. Ze vertelde over haar diagnose van MS en wat dat voor haar betekende. Ze vertelde vooral ook heel mooi hoe de medische wereld en de rest van NL daar mee omging.

een BN-er avant la lettre

Het woord BN-er was nog niet uitgevonden, maar zij was er wel één.
Scherp en licht tegelijk vertelde ze dat ze misschien de diagnose MS had, maar op dit moment het meest leed aan de ziekte van dus en toch.
‘De ziekte van dus & toch’ is even een lastig concept, maar zodra je het ziet weet je hoe belangrijk het is in onze wereld.

de ziekte van dus en toch

Hokjesdenken

Mij werd op die avond duidelijk hoe lastig denken in hokjes is. Een inzicht waar ik heel vaak aan heb teruggedacht, zo helder schommelde het die avond over het podium.
Ik herinner me hoe ze vertelde:

“Ik heb MS en DÚS zit ik in een rolstoel, ben zielig et cetera.
Als ik ga stappen hoor ik mensen zeggen: Ze heeft MS en TOCH gaat ze stappen.
Als ik een deel van mijn haar wegscheer omdat ik dat hip vind (of toen lekker punk) hoor ik mensen denken:
Ze heeft MS en haar haar is deels geschoren geschoren DUS ze heeft een hersenonderzoek gehad!
Ze is zielig, dus ze kan niet uitgaan. TOCH is ze zo actief et cetera.

Causaliteit en bias

Tjaa en waarom is dat mij altijd zo bijgebleven? Het intrigeerde me hoe ze fileerde hoe we oorzaak en gevolg koppelen. Hoe dingen en eigenschappen bij elkaar horen, of juist niet. Bij zakelijke kleding hoort zakelijk gedrag, net als bij sportieve kleding sportief gedrag hoort.

Ik ben een meisje en TOCH een bèta. Een bèta dus een Nerd. Kort haar dus een pot. Bejaard dus bedaard. Een gescheiden vrouw DUS of TOCH.

Ik ben uniek (en JÍJ ook!)

Iedereen is anders, in hokjes denken of begrippen koppelen is heel nuttig voor onze overleving. Het geeft focus en snelle reacties (leeuw DUS gevaarlijk). Ga je niet bij elke messentrekker in een donkere steeg afvragen of ‘DUS gevaarlijk’ geen vooroordeel is. “GET the F*CK out of there!”  “Rennen!!!”

Voorbij ‘Dus & Toch’ is ‘Hier & Nu’

Op momenten dat je meer tijd hebt, is het een goed idee om in het moment waar te nemen wat er is. Hier en Nu . . . . een slim of bang mens, een liefdevol verlangen, gewoon iemand die zichzelf probeert te zijn. Denk aan de onvolprezen Facebook blog Humans of New York: Iedereen een heel eigen verhaal.

We doen onszelf en elkaar vaak te kort met ‘de ziekte van DUS & TOCH’.

Kun jij een grappig voorbeeld verzinnen van 'DUS & TOCH' uit je eigen omgeving?

Een mens lijdt dus niet slechts het meest aan het lijden dat hij vreest, maar ook aan het lijden dat hem wordt aangedaan.

 

pps Toen ik het geschreven had vond ik deze recensie. Mooie recensie, nog steeds. Het heeft gelukkig meer mensen geraakt. 😉