Tag Archives: MY-etool

Ik hou niet zo van coaching

Het is te lastig om het te hebben over -waar het over moet gaan- . Zijn er woorden voor -waar het over moet gaan- ? Is er één ding -waar het over moet gaan- ?

In een poging snel tot de kern te komen, met of zonder woorden, zijn er heel veel manieren van coaching ontwikkeld. Toch blijft het een valkuil. Geen enkele coach kan kijken naar de cliënt en tegelijk het eigen verhaal volledig loslaten.

Een ander uitdaging van coaching is om er geen eindeloze ‘pappen & nathouden’ sessies van te maken.  Een wekelijkse biecht, je klaagmuur, of even een fris washandje in de hoek van de boksring.

Wantrouw een coach die niet ambivalent is over coaching. Het meeste werk moet je zelf verzetten. Daarna is er ruimte om vanuit echte aandacht, echte ruimte, echte professionaliteit het verlangen om te groeien aan te pakken.

Dat diepste verlangen te voelen: Waarom wil ik hier zijn?

Ik heb een zeurschrift

Ze zeggen dat je altijd maar alles positief moet bekijken. Het is ongetwijfeld waar dat een positieve instelling gezonder is, maar je hart af en toe luchten kan toch geen kwaad? Op een dag een paar jaar geleden was ik het zat. Ik besloot alles waar ik alsmaar tegenaan liep achter mekaar op te schrijven. Ongegeneerd, zonder terughouden of nep-positiviteit. In een apart schriftje.

Maar…! Ik deed het in de verleden tijd.

Zomaar een citaat:

Ik had een rotleven, geloof me, een echt rotleven. Aan geld, geluk en gezondheid geen gebrek, maar iedere dag vocht ik met duizend draken in mijn hoofd. Ik zat vol plannen en voor ik eraan begonnen was wist ik al dat ik het toch niet vol zou houden. “Ach je hebt een beetje ADHD” zeiden de mensen dan. Ik vond dat ik nooit genoeg gelezen had en zo stapelden de ‘moet-ik-lezen’ en de ‘moet-ik-doen’ zich op om mij heen. “O, dat hebben wel meer hoogbegaafde mensen” zeiden ze dan. 

Wat deed ik met dat zeurschrift?

Niets. (heel goed verstoppen)

Misschien was het geheim dat ik het in de verleden tijd schreef, ik weet het niet. Het bezorgde me altijd weer een goed humeur om eens lekker los te gaan.

Welke omdenken actie heeft jouw leven beter gemaakt?

 

verbondenheid door stilte

Wat onbesproken mag blijven

Welke mensen heb je om je heen verzameld? Je denkt misschien dat het toeval is of geen keuze, want kerstmis is voor familie.

Hoe vind jij het met de mensen die (vandaag) dichtbij jou staan? Wat hebben jullie gemeen? Denk je daar wel eens over? Praten jullie daar wel eens over?

Ik denk dat we elkaar meer uitzoeken op wat onbesproken mag blijven dan op waar we over willen praten. Ik weet niet of het ertoe doet, maar ik realiseer me steeds meer dat echte vrienden ook de mensen zijn waar je veel onbesproken mag laten. Even niet ziek zijn, even niet denken aan je carrière, even gewoon negeren wat er is.

Ik denk wel dat het helpt om af en toe aandacht te geven aan de keuzes die je maakt over je vrije tijd. Breng je genoeg tijd door met mensen waar je mee wil zijn?

Een boswandeling, stilte, een verleden, familie, een dol feest, een frustratie of een hobby. We willen ons allemaal verbonden voelen. Weet jij wat je nodig hebt om je verbonden te voelen?

Gelukkig door?

Ik ben een fan van Gretchen Rubin. Zij heeft een (Amerikaans) blog waarin ze onderzoekt hoe mensen gelukkiger worden, wat geluk door de eeuwen heen heeft betekend en wat mensen verlangen of waar ze juist ongelukkig  van worden.

De mensen die zij ontmoet verlangen er volgens haar vooral naar om:

  • Zichzelf beter te leren kennen.
  • Hun huis en leven minder chaotisch te maken
  • Niet te schreeuwen tegen de kinderen.
  • Leren om te gaan met een lastig persoon in hun omgeving.

Ik vind haar boeiend omdat ze geluk op een hele rustige manier onderzoekt en beschrijft wat ze tegenkomt. Ik herken de verlangens die ze beschrijft, maar zou als derde en vierde leerpunt willen toevoegen:

  • Voelen waar ik heen wil en wat ik moet doen.
  • Durven zeggen hoe ik het zie en doen wat daarbij hoort.

Wat zou jij graag willen leren?

Wil je me vertellen wat jou gelukkiger zou maken?

alcohol, meer of minder

Alcohol de baas

Ze zei:

“Het viel tegen om te stoppen. Misschien was mijn man wel de enige die wist dat het een probleem was. Ik zag het niet. Gelukkig werd ik een keer ‘s nachts wakker en realiseerde me dat ik zo niet de moeder kon zijn die ik wilde zijn.Toen wist ik dat ik hulp moest vragen, van de kerk of van de AA. Dat heb ik gedaan. Ik ben zo blij dat ik dat gedaan heb. Ik weet dat niemand me kon dwingen. Ik moest het gewoon helemaal zelf zien.”

Wat wil jij nog helderder zien van jezelf?

Blije aandacht Je bent precies goed zoals je bent.

Zou het ook goed zijn als je altijd zo blijft?

Ik wil mezelf steeds verbeteren. Ik wil beter luisteren, meer gefocussed zijn, voorspelbaarder. Ik wil boos kunnen worden, ik wil sterker zijn en . . .  zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Je zou kunnen zeggen dat ik voor mezelf nooit goed genoeg ben en continue een kritische stem in mijn hoofd heb.

Laatst sprak ik met een vriendin over mijn verwoede pogingen om beter met boosheid om te kunnen gaan.

Toen vroeg ze: “Zou het ook goed kunnen zijn als je het niet kunt veranderen?”

BOEM! Dat kwam zo liefdevol binnen. Kennelijk heeft zij minder moeite met mijn drukte, chaos, beschetenheid, sociale onhandigheid en grote angsten.

Kan ik daarover ook liefdevol naar mezelf kijken? Kan jij dat? Wat doet die vraag met jou? Durf jij die vraag echt binnen te laten komen?

Zou het ook goed zijn als je altijd zo blijft?

Ik heb deze post in iets aangepaste vorm geherblogged bij MY-organization.

Een mooie dag 😉

Een ander veranderen lukt steeds heel slecht

We denken allemaal soms: Als jij nu eens verandert, dan . . . .

Je wil dat de ander iets niet meer doet (schreeuwen), of juist wel (de afwas) of op een andere manier (vul zelf maar in  . . . ).

Iedere keer realiseer ik me weer dat ik alleen mezelf kan veranderen. Ik kan stoppen met nukken, vertellen wat ik nodig heb en vooral leren communiceren over mijn behoeften.

is dat gemakkelijk? Nee. Ik ben er al mijn hele leven mee bezig.

Het helpt ook om af en toe  te glimlachen naar mezelf en te denken: Het gaat niet zozeer om wat de ander doet, maar meer om de relatie die ik met de ander wil hebben.

Doet de conducteur chagrijnig? Oké, laat hem lekker doorlopen. Bezorgen mijn kinderen me last?  Dan moet ik zeggen wat ik nodig heb. Wat voor relatie wil je met de ander hebben?

Snap jij het verschil tussen je druk maken over wat de ander doet en je aandacht richten op wat voor relatie je wil?

Wie luistert er naar jou?

Sommige mensen hebben in hun leven meer op hun bordje gekregen dan anderen. Een slechte start of veel uitdagingen onderweg. Ze overleven alle worstelingen en doen het super.

Toch komt er dan een periode waarin al die littekens gaan opspelen. Je wordt werkloos, of je krijgt een kind of misschien juist als er eindelijk rust is. Je voelt je anders dan anders en wordt knorrig of wil alleen nog tv kijken. Misschien ga je dingen doen die je nooit deed zoals veel snoepen, drinken of je gooit zelfs je laptop door het raam.

Je bent niet gek. Je bent een stoere overlever met littekens. Misschien wordt het tijd om je heldenverhaal te delen met iemand die het begrijpt. Wat denk je dat ze vroeger bij het kampvuur deden? Durf je huisarts te vragen of zij (hij) iemand weet die jouw verhaal begrijpt. Iemand die je hoort en ziet.

Welk verhaal zou jij graag een keer bij het kampvuur vertellen?

Beslissingen bij de koffie

Stilte bij de koffie

Wat moet er echt gebeuren vandaag?

Het is goed om aan het begin van elke dag een paar minuten na te denken over de dag die komt. Wat staat er in de agenda en hoeveel speelruimte is er tussendoor? Wat wil ik echt gedaan hebben vandaag? Zijn er verder nog losse eindjes, stomme brieven of andere klusjes die ik mooi kan inpassen?

Zet iedere dag even op een rijtje wat je kan en wil doen. Dat helpt je om je meer af te krijgen en minder het gevoel te hebben:  IK WORD GELEEFD!

Stilte
Stilte, aandacht, liefde, wijsheid, het komt allemaal op hetzelfde neer.

Neem stilte. Dan kun je kiezen 😉