Tag Archives: omdenken

het Bewijs

Presentietheorie

Presentietheorie

Andries Baart benadrukt in zijn boek Aandacht vooral het bevestigen van de ander door er 100% te zijn voor die ander. Dat is heel in het kort zijn ‘presentietheorie’. Volgens Baart creëert een goede hulpverlener met echte aandacht een troostende relatie die helend is. Dat heeft te maken met het waarnemen van alles wat er in het moment is; dat gewaar te zijn en daarop te handelen. Zijn voorbeelden herinneren me aan de beste momenten van mijn opleidingsdagen bij Phoenix. Zijn boek is eigenlijk te mooi om te recenseren. Het staat vol met overpeinzingen en vragen over aandacht en aanwezig zijn. Hij doordringt je van het belang van het bevestigen van de ander en stelt vragen over het hoe en waarom dat zinvol kan zijn voor die ander. Vandaar ook de ondertitel: etudes in presentie.

Verbinding

Voorbij alles wat we weten over pathologie en hoe ziekten en verlangens zich kunnen manifesteren, is ‘aandacht’ terug naar de aller wezenlijkste kern van ons bestaan. Niet meer ‘ik denk dus ik ben’ maar ‘ik word erkend dus ik besta.’

Op school

Dit is een al wat oudere observatie van mij, maar nu ik lesgeef op een school zie ik het weer bevestigd. Zo kan een waarheid als een koe, of een nieuwe ervaring ineens weer een extra laag of kleur krijgen. Ik verveel me voorlopig nog niet.

Meer?

Hier het hele artikel over de boeken van Andries Baart en Allen Frances
De (on) meetbaarheid van verbinding

 

Presentietheorie

Voor de oplettertjes: ja dit is een re-blog van een andere site ?

 

demonen en sinterklaas

Wie doet het gemeenst tegen jou?

Killing fields

“Als je zo tegen jezelf praat heb je geen vijanden nodig.”

Ze zegt het met haar licht Duitse accent. Ze heeft het niet tegen mij maar ik herken het wel.

In je eigen hoofd

De zelfkritikus kan meedogenloos zijn. De meesten van ons hebben er één of meer. Zo’n stem die altijd zeurt over wat je eet of andere discipline-achtige dingen. Iemand die jou sowieso een kansarme mislukkeling vindt. Of misschien een gemeen lachje iedere keer dat je weer  . . . . . .  Maar misschien heb jij een stem die steeds begint als je iets leuks onderneemt (“want het loopt vast slecht af”).

Laat het kanonnenvuur eens losbarsten

Er zijn verschillende manieren om van deze stemmen te leren. Eigenlijk heeft iedere zelfontwikkelingsschool er wel een werkvormpje bij. En je kan er ook alleen aan werken:

Soms helpt het om een vel papier te pakken en het gewoon allemaal langs te laten komen. Laat het stromen en geef het een plekje tot het stil wordt. Daar kan je dan een trend in proberen te vinden. Het kan ook dat het vooral nodig is een prop van dat vel te maken en dat in de haard te gooien.

Mij helpt het als ik af en toe mijn kritikus bedank. Een methode die ik van Elaine Aron hebt geleerd. Ik kijk eens rustig naar al haar bemoeizucht en zeg dan liefdevol en heel vastbesloten: “Je moet je mond houden. Ik weet dat je het beste met me voorhebt, dat je me alleen maar wil beschermen, maar het werkt niet. NIET op deze manier. Ik kan de wereld aan en ik doe mijn best. De rest is levenservaring!” (Nu ja, zoiets dus)

Hoe moet ík dan vrede krijgen?

Tjaa, uiteindelijk ben jij de enige die daar het antwoord op heeft. Een antwoord dat je vooral in stilte gaat vinden. Probeer het maar eens; stilte. Door een wandeling, door uit het raam te kijken, te mediteren, boomblaadjes te tellen. Alleen jij hebt het antwoord.

contrasten en stemmen

eenzaamheid

50 plus beelden

Post voor als je Sara ziet

Een blij tijdschrift met veel fitte 50+ ers. Kekke foto’s van Richard Gere -achtige mannen en vrouwen die vooral op Michelle Pfeiffer, Kim Basinger of Sonia Braga lijken.

genieten de luxe

genieten

Maar de advertenties verraden de doelgroep: Trapliften, veel te dure vakantiehuizen in Friesland, een studievoucher voor 50-plussers in de ww.

plus versie

Ik krijg een vrolijke whazzapp van mijn vriendin die net 50 is geworden over haar nieuwe doelgroepstatus voor de reclamepost.

Nadat ik mijn Tena® heb verwisseld. Bel ik haar om hier eens smakelijk om te lachen.

genieten van kleine dingen

Ondertussen vraagt ze of ik al eetplannen heb voor die avond. “Nee.” zeg ik. “O, kom gezellig bij mij eten ik heb nog wat eten over van het eetclubje van gisteravond.”

En zo gaat het vaak. Ik whazzapp haar of we even samen zullen eten. Na een dag hard werken of gewoon als een  van ons een verhaal kwijt wil.

“Eten vanavond?”
“Kan.”
“Ik heb nog een courgette en wat paprika…”
“Hier ligt nog een zakje walnoten en wat Roseval.”
“Sounds like a feast.”
“Kan het bij mij?”
“Ja, hoe laat?”
“na half 6”
“tot straks.”

Zo weinig hebben wij nodig om te genieten, niets van al die dingen uit het tijdschrift.

Van niets genieten? Wij zijn er zeker goed in.

Happiness unshared is untrue. Vergeet het belangrijkste niet.
kadootje geven

Een kado is niet voor jezelf

(Extra blog omdat mijn vader vandaag 86 wordt!!! En omdat ik weet dat hij ook vaak met dit thema stoeit 😉 )

Een kadootje is voor de ander

Dat klinkt heel logisch, maar hoe vaak geven we presentjes met de verwachting dat de ander er -iets bepaalds- mee doet?

Opdracht in een verpakking

In feite is het dan geen kadootje maar een opdracht. We geven dan een opdracht. Ook als je 50 euro (of 500) geeft om kleren te kopen of lekker te eten of . . .  Kennelijk vind jij dat de ander er iets mee moet (weet jij beter wat de ander moet doen dan zij zelf).

Weten wat goed is voor een ander

“Ja maar, ik wil vooral dat het voor hij of zij zichzelf iets gunt!” Klinkt logisch, maar hoe langer ik erover nadenk hoe meer ik me realiseer dat een echt kado ook loslaten is. De ander mag kiezen wat hij ermee doet: Het fantastische boek niet lezen, de dure wijn  gebruiken voor stoofvlees, een kekke onderzetter maken van een schaakbord.

Geniet voor jezelf

Natuurlijk ken ik dat. Ik heb een kado voor iemand uitgekozen en ben daar echt trots op. Dan heb ik heel goed nagedacht waar zou hij of zij blij van worden. Dan ben ik helemaal trots op mijn briljante idee en popel om het te delen. Da’s mooi, da’s dan een kadootje voor mezelf. Dat wat ik geef, is voor de ander . . . . . . .  loslaten.

Kan jij loslaten wat de ander met je kado doet? Heb jij mensen in je omgeving die meer opdrachten dan kadootjes geven?

 

Geldt dit ook voor het leven dat je je kinderen geeft?

 

PA, gefeliciteerd met je verjaardag!  Tot snel!

 

verder komen met je leven

Zomerafkickprogramma 5: omdraaitruc

Een volgende stap maken

Wil je echt weten wat jij hoognodig moet doen om verder te komen met je leven?

Welke

Bedenk je 5 van je beste vrienden. Schrijf hun namen onder elkaar op een vel papier. Zoek even de stilte in jezelf en concentreer je vol liefde op deze 5 mensen om je heen.

NU

Schrijf achter elke naam één tip voor deze vriend(in). Wat zou je hem of haar willen zeggen om nu eindelijk eens te gaan doen?

Hoe kunnen zij verder kunnen komen met hun leven?
Wat zou hem ondersteunen?
Wat zou haar verder helpen?
Wat wens je uit het diepst van je hart dat zij gaan doen?

Verder komen met je leven. Je hoeft niet te sporten, je moet bewegen. (BIG5)

Lees

Kijk nu wat je hebt opgeschreven en realiseer je dat dit waarschijnlijk het beste antwoord is op je vraag aan het begin.

😉

Echt waar!

In hoeverre is dat precies wat jij nu eindelijk eens moet doen?
weatherproof humeur, je hoeft niet te mediteren, kijk gewoon lekker naar de zee

Hulpbronnen in jezelf

We balen vaak van onze slechte eigenschappen of ongezonde gewoontes. We kunnen ze maar niet kwijtraken.

Hulpbronnen in jezelf

Realiseer je dat het met je goede eigenschappen precies zó is. Onverwoestbaar! Of het nu je organisatietalent, je creativiteit, je optimisme, je snelle begrip, je sterke invoelend vermogen of je creativiteit is. Het blijft altijd de kop opsteken.

Natuurlijk kun je slechte eigenschappen omdenken: humeurig is kritisch, chaotisch is flexibel, lomp kan doelgericht zijn en getuigen van doorzettingsvermogen.

Vergeet niet;  je goede eigenschappen raak je ook nooit kwijt. Zet ze in als hulpbronnen voor lastige tijden, zware klussen en rotmomenten. Ze kunnen je stap voor stap verder helpen.

Wat zijn jouw onuitputtelijke hulpbronnen?

Ik kwam op:

optimisme,
creativiteit,
nieuwsgierigheid en
doorzettingsvermogen.

En nu die van jou: wat zijn jouw onverwoestbare hulpbronnen?

Zeg het eens hardop en schrijf het eens op.

Heb je deze mail via iemand anders gekregen en wil je meer weten over mij of mijn BIG5 theorie? Klik dan op de links of ga naar mijn blogs.

De schijnwereld van films en taal

Waar iedereen steeds op het juiste moment de juiste woorden weet te vinden.

Iets dat precies zo liefdevol de spijker op de kop slaat.
Eén zin die van een ‘loser’ een ‘winner’ maakt.
Een omkering waardoor iemand ineens in zijn kracht kan staan.
Een geintje dat van grauwe ellende een stralende kans maakt.

Taal en hoe je de dingen benoemd is ook een belangrijk onderdeel van je fit, gezond en rustig voelen.

In werkelijkheid zijn we steeds heel klungelig met taal. Ík zeg het meestal onhandig, op het verkeerde moment én onverstaanbaar (daarom schrijf ik liever).

Een dagboek kan helpen om dingen mild te maken.

Je herkauwt de werkelijkheid en
‘langzaam’ wordt ‘aandachtig of zorgzaam’,
‘te fanatiek’ is ineens ‘gepassioneerd’,
of ‘té snel’ wordt ‘overtuigd en vastbesloten’,
‘versleten’ wordt ‘ervaren’,
en ‘ongefocussed’ wordt ‘breed geïnteresseerd’.

Iedere medaille heeft twee kanten en taal kan je werkelijkheid veranderen.

Heb jij wel eens een mooie omdenker gemaakt?

Niet alleen eten moet voeden

“Ja, een vriendschap moet wel voedend zijn.”

Dat zei ze en toen was het heel logisch.

Natuurlijk wist ik wel dat ‘vriendschappen’ kunnen zuigen, claimen, beklemmen of vermoeien. Maar de meeste vriendschappen vind ik gewoon leuk, gezellig en fijn.

Soms is er echter een relatie die knaagt aan me.  Dan wil ik begrijpen wat er precies gebeurt. Die ander bedoelt het niet kwaad, dat zie ik maar al te goed. Dus ik pieker over mijn eigen aandeel et cetera.

Maar zij draait het gewoon om: “Een vriendschap moet voedend zijn!”

-Dat te mogen denken.-

Voed jij jezelf genoeg met vriendschap?

Kahlil Gibran over kinderen

Vandaag een prachtig verhaaltje van een ander. Laat je inspireren.

Je kinderen zijn je kinderen niet,
maar zonen en dochters van ’s levens
hunkering naar zichzelf.
Jij brengt hen ter wereld
en ofschoon ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hun je liefde geven,
maar niet je gedachten,
Want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichaam huisvesten,
maar niet hun ziel,
Want hun ziel woont in het huis van
morgen, dat je niet kunt betreden,
zelfs niet in je dromen.
Je mag ernaar streven aan hen gelijk
te worden, maar probeer hen niet aan jou
gelijk te maken,
Want het leven gaat niet achteruit,
noch draalt het bij gisteren.

Je bent de boog waarmee jouw kinderen
als pijlen het leven in worden geschoten.
Laat het spannen door de boogschutter
je tot vreugde zijn,
Want evenals Hij de pijl liefheeft om
zijn vlucht, zo heeft Hij ook de boog lief
om zijn standvastigheid.

Het boek ‘de Profeet’ van Kahlil Gibran is een klassieker en een aanrader. Probeer het eens.

Hoe je bezwaren je verder helpen. Ja-maar mag!

Voor iedereen is het lastig om routines te veranderen. ‘Ja maar’ plopt alsmaar op. Water? “Ja maar, dan moet ik zoveel plassen”. Wandelen? “Ja maar, het is ‘s avonds gevaarlijk op straat”. “Ja maar, hoe regel ik een neti pot?” “Ja maar, ik heb al zoveel schriftjes.”

Vaak is het effectief al die ‘ja maar’s’ eens goed hardop uit te spreken en op te schrijven. Soms is het nodig dat al die bezwaren en weerstanden er eerst even mogen zijn. Zeg dan: “Welkom kritiek, ga nog even door zodat ik álle valkuilen op een rijtje kan zetten.”

Anderen zullen zeggen dat al die kritiek het nog moeilijker maakt om tot actie te komen. Mijn ervaring is dat het soms goed is alle weerstanden op te schrijven. Vaak komt er dan een verzadiging. Daarna komt rust om te gaan veranderen.

Wat heb jij nodig om te kunnen beginnen?